Proverbs and Proverbial materials in Þorleifs þáttr jarlsskálds

Editions used.   IX. Eyfirðinga sögur. Víga-Glúms saga. Ögmundar þáttr dýtts. Þorvalds þáttr tasalda. Svarfdœla saga. Þorleifs þáttr jarlsskálds. Valla-Ljóts saga. Sneglu-Halla þáttr. Þorgríms þáttr Hallasonar.   
Others.  
Translations used.   
Others.

ÍF IX.   4. 219. Þorleifr svarar: "Þat munu þér heyrt hafa, herra, at sá er skyldr at leysa annars vandræði, er at spyrr." "Segðu fyrst," segir konungr.
144. Þorleifr cautions King Svein of Denmark, who asked him why he was gloomy at court:
Thorleif said: ‘You must have heard it said, sire, that a man who asks another about his troubles is then bound to help him in them.’ ‘First tell me’, said the king.

ÍF IX.   4. 221. Karl svarar, at þat megi vera þó, at nökkut hafi til þess haft verit, "þá er ek var á ungum aldri; kemr1 at því, sem mælt er, at hverjum karli kemr at örverpi;2 er þat ok talat, at seigt er svöngum at skruma;3 mun ek ok ekki við yðr skruma, herra, nema þér látið gefa mér at eta, því at svá dregr at mér af elli, svengd ok þorsta, at víst eigi fæ ek staðit uppi lengr; er slíkt harðla óhöfðingligt, at spyrja ókunna menn í hvern heim, en hugsa eigi, hvat mönnum hentar, því at allir eru með því eðli skapaðir, at bæði þurfu át ok drykkju."     1kemr leiðr.; komi F.   2kemr leiðr.; komi F.   3örverpi: dugleysi, örvesi (í þeirri merkingu kemur orðið aðeins fyrir í þessum málshætti, en merkir einnig síðasta vanþroskaða egg fugla).
145-6. Þorleifr, disguised as an old man when he has come to take vengeance on Hákon Jarl, responds when the earl asks if he has any talents:
The old man said it might well be true that there had once been something in that– ‘when I was in my younger days. But things reached that stage when, as they say, for every old man his dotage must come.’

ÍF IX.   4. 221. Karl svarar, at þat megi vera þó, at nökkut hafi til þess haft verit, "þá er ek var á ungum aldri; kemr1 at því, sem mælt er, at hverjum karli kemr at örverpi;2 er þat ok talat, at seigt er svöngum at skruma;3 mun ek ok ekki við yðr skruma, herra, nema þér látið gefa mér at eta, því at svá dregr at mér af elli, svengd ok þorsta, at víst eigi fæ ek staðit uppi lengr; er slíkt harðla óhöfðingligt, at spyrja ókunna menn í hvern heim, en hugsa eigi, hvat mönnum hentar, því at allir eru með því eðli skapaðir, at bæði þurfu át ok drykkju."     1kemr leiðr.; komi F.   2kemr leiðr.; komi F.   3örverpi: dugleysi, örvesi (í þeirri merkingu kemur orðið aðeins fyrir í þessum málshætti, en merkir einnig síðasta vanþroskaða egg fugla).
‘They say too that it’s hard for a hungry man to gossip, and I won´t gossip with you, my lord, unless you make them give me something to eat.’

ÍF IX.   4. 221. Karl svarar, at þat megi vera þó, at nökkut hafi til þess haft verit, "þá er ek var á ungum aldri; kemr1 at því, sem mælt er, at hverjum karli kemr at örverpi;2 er þat ok talat, at seigt er svöngum at skruma;3 mun ek ok ekki við yðr skruma, herra, nema þér látið gefa mér at eta, því at svá dregr at mér af elli, svengd ok þorsta, at víst eigi fæ ek staðit uppi lengr; er slíkt harðla óhöfðingligt, at spyrja ókunna menn í hvern heim, en hugsa eigi, hvat mönnum hentar, því at allir eru með því eðli skapaðir, at bæði þurfu át ok drykkju."    1kemr leiðr.; komi F.   2kemr leiðr.; komi F.   3örverpi: dugleysi, örvesi (í þeirri merkingu kemur orðið aðeins fyrir í þessum málshætti, en merkir einnig síðasta vanþroskaða egg fugla).
‘It’s very unlike a true chieftain to question strangers about this, that, and the other, but never give a thought to what is best for a man, for everyone is made in the same way and so needs food and drink as well.’

ÍF IX.   8. 228. Hann gekk up á hauginn at Hallbirni ok mælti: "Þar liggr [þú], Hallbjörn, ok vildir þú fást í því, sem þér er ekki lánat, at yrkja lof um mik, ok er þat annathvárt, at þér verðr lagit í þessi íþrótt, ok munt þú þat af mér fá meira en vel flestum mönnum öðrum, ok er þat vænna, at svá verði, ella þarftu ekki í þessu at brjótast lengr.  
151. Þorleifr, who appears to Hallbjörn in his dream on the former’s mound, begins thus:
‘You are lying here, Hallbjorn, and wishing earnestly for something which has not been granted to you– the power to compose verses in praise of me.’

Return to
Þættir Concordance
Concordance