Editorial comment. Jón Jóhannesson provides two texts, the primary from ÁM 518, 4to, a text independent of the konungasögur, and that of Morkinskinna, Hulda and Hrokkinskinna, where the text is embedded in the saga of Eysteinn konungr Magnússon.
ÍF XI. 341. (518) ". . . þœtti mér ráð, [at] þú yrtir um hann drápu ok bærir fram, áðr hann ferr í brottu, ok sœmðir hann mjök í kvæðinu, því at höfðingjum flestum þykkir lofit gott, . . ."
ÍF XI. 344. (518) Ása bað Þórð senda eptir Víðkunni ok reyna vináttumálin ok kvæðislaunin, – "því at þungt er at etja, þar sem Ingimarr er."
ÍF XI. 345. (518) Ingimarr mælti:
""Stingið mér hér í," kvað
reka, hon stóð ein saman, ok Viðkunnr er kominn hér."
(M,H,H) Ingimarr sagði: ""Stikk í
mér," kvað reka, ok er þat mikit mál,
er vér skulum við þik eiga, Viðkuðr."
ÍF XI. 346. (518) Ingimarr mælti: "Eigi
er hana at borgnara, þótt hœna beri skjöld,
ok kaupisk nú þó mikit í,4 er þit
eruð í móti mér einum ok hvárutveggju þó
lendr maðr ok inn vaskasti. Ok mun ek enn frá hverfa, en koma skal
ek í þriðja sinn." 4?:
mikils þykir nú þó við þurfa.
346-7. (M,H,H) Ingimarr svaraði: "Erat
hera at borgnara, at hœna beri skjöld, ok mikit kaupisk nú
í, ef it eruð tveir í móti mér ok hvárrtveggi
lendr maðr, ok enn skal koma þriðja sinni, ok þat vilda
ek, at þit drœgið eigi manninn af mér."
ÍF XI. 348. (518) Ingimarr segir: ""Úrt
járn," kvað kerling ok átti kníf deigan.1
Nú gerask mikil efnin, at konungr sjálfr er til kominn at skakka
með oss, ok mun ek enn verða frá at hverfa at sinni." 1úrt
járn: sorajárn; smbr. úr er af illu járni
(Rúnakvæði).
348. (M,H,H) Ingimarr mælti: "Nú
gerisk mikit málit, er konungr sjálfr er til kominn, ok munum
vér þá frá verða at snúa at sinni."
ÍF XI. 348. (518) Ingimarr mælti: "Mislagðar
eru þér hendr, konungr, er þú dregr fram hluta mörlandans,
en svívirðir sjálfs þín menn, en hefir enga framkvæmð
né hug til at hefna föður þíns, er drepinn var
á Írlandi sem hundr á hræi nýbitnu."
348-9. (M,H,H) Ingimarr svarar: "Eigi mun
þat, en mislagðar ro þér hendr, dregr fram hluta mörlandans,
en þorir eigi at hefna föður þíns, er drepinn var
á Írlandi sem hundr á beinum, ok hann
hygg ek heldr hafa munu helvíti."
ÍF XI. 349. (M,H,H) Eysteinn konungr tálmar ekki för hans, gefr at engan gaum fíflskuorðum þeim, er hann mælti, lér þá enn ríkri verða gœzku sína ok vit, sem hann gerði jafnan.
Return to
Þættir Concordance
Concordance