Editions used.
Harðar saga. Bárðar saga. Þorskfirðinga
saga. Flóamanna saga. Þorarins þáttr Nefjólfssonar.
Þorsteins þáttr uxafóts. Egils þáttr
Síðu-Hallssonar. Orms þáttr Stórólfssonar.
Þorsteins þáttr tjaldstœðings. Þorsteins þáttr
forvitna. Bergbúa þáttr. Kumlbúa þáttr.
Stjörnu-Odda draumr. Þórhallur Vilmundarson og Bjarni
Vilhjálmsson gáfu
út. Íslenzk fornrit. XIII. Reykjavík, 1991.
Others. Markússon, Björn.
Ágætir fornmanna sögur. Hólar. 1756. Sigurðsson,
Jón. Vol II of Íslendinga sögur. Copenhagen. 1847. Rafn,
C. C. Antiquitée Russes II. Copenhagen. 1852. (Ch. 17) Vigfússon
and Powell. Icelandic Prose Reader. Oxford. 1879. _________________
. Origines Islandicae II. Oxford. 1905. Text of Sigurðsson
primary in all of these. Hast, Sture. Harðar saga I. and
II., later Ed. Arn. Ser. A, vol. 6 and Bibl. Arn. XXIII. Benediktsson,
Skúli. 1981. Has orðaskýringar.
Translations used.
Others.
E: Eggertsbók, AM 556a, 4to.
564a: AM 564 a, 4to.
ÍF XIII. 5. 12. E: Grímr inn litli
kom at máli við Signýju um várit; segist hann vilja
á burt fara. “Þykki mér vant ykkar á milli
at ganga,” segir hann, “enda er svá bezt at skilja,
at hvárumtveggjum getist vel at.” 564a: Um várit
ræddi <Grímr> um við Signýju, at hann vildi í
brott, kveðst vant þykkja þeira á milli at ganga.
CSI II. 5. Grim the Short spoke to Signy in the
spring. He said he wanted to leave.
196. “It is hard going between the two of you,”
he said, “and for that reason it is best to part while you both
think well of me.”
ÍF XIII. 7. 18. Grímkell kom í
því í stofuna ok heyrði, hvat hom kvað. Hann greip
upp sveininn þegjandi ok reiddist mjök þessum orðum ok
kvað vísu: 3. Auðs hefir átta beiðir/ógóða
sér móður;/hann nam fyrst at finna/fljóðs nýgenginn
jóða/bræðiorð, þau er beiðir/brennu sjós
mun kenna;/atkvæði lifa lýða/lengr en nökkurr
drengja.”
CSI II. 7. 198. At that moment Grimkel came into
the main room and heard what she had spoken. He silently picked up the boy,
extremely angry over her words, and spoke a verse: 3. The reacher for riches/has
possessed a poor mother./The woman´s first child,/new walking, has suffered/from
the hateful words/a sea-fire´s seeker will feel./People´s
censure lives longer/than some peerless men.
Ed. note. See Hávamál.
ÍF XIII. 9. 23. Torfi kveðst mundu
gera sæmd til hans, – “því at ek mun þiggja
at þér barnfóstr.” Sigmundr svarar: “Er okkar
sá mannamunnr, þó at ek fóstra þér barn,
því at þat er talat, at sá sé minni
maðr, er öðrum fóstrar barn.”2
2Þetta viðhorf kemur víða
fram, sjá Ísl. fornr. III, 7; V, 37, 75; IX, 57; X, 160.
CSI II. 9. 200. Torfi said that he wanted to do
him an honour, “because I will accept the fostering of a child from you.”
Sigmund answered, “There is an inequality between us, even though I foster
your child, because it is said that he is the inferior who fosters another´s
child.” Torfi said, “You shall take the little girl to
Olfusvatn.”
Ed. note. ÍF III. Borgfirðinga sögur.
Hœnsa-Þóris saga II. 7. Has an extended note on the
subject: Refers to Laxd, also to Heimskr., Har. S. hárf.--Laxd in FJ´s
ed of Morkinskinna. V Laxdæla saga. IX Eyfirðinga sögur. X. Ljósvetninga
saga með þáttum.
ÍF XIII. 9. 24. Þau urðu nú
þegar á burt at fara með meyna. Þau fóru um Grímsnes
ok um Laugardal ok lögðu nú órækt á barnit,
því at þau þóttist eigi vita, at þau mundi
því nökkurn tíma af hendi koma. Þeim varð
nú illt til gistingarstaða. Þóttist Sigmundr
nú yfir flugu ginit hafa, er hann tók við meynni
af Torfa.
CSI II. 9. 201. They had to leave immediately and
take the little girl with them. They went around Grimsnes and Laugardal and
neglected the baby now, because they did not know whether they would ever get
rid of her. They ran out of good places to stay. Sigmund now realised
that he had swallowed the bait when he accepted the child from Torfi.
Ed. note: See Njáls saga, ÍF XII.
42. 112. "En ef Hallgerðr kemr annarri flugu í munn
þér þá verðr þat þinn bani."
and 44. 113. "Ok skyldir þú nú eigi annari flugu láta
koma í munn þér." See also Eyrbyggja saga,
ÍF IV. 32. 88. En
með því at Spá-Gils var ómegðarmaðr ok
mjök féþurfi, þá tók hann við
flugu þessi . . . See also ÍM 90. FLUGA
Sjaldan er fluga í feigs mat, nema dauð dálpi. K dálpa:
bærast. See Mírmans
saga, in Riddarasögur, ed. E. Kölbing. Strassburg, 1972.
Ch. XXII, p. 196. "Dróttning mælti: þat skalt
þú seigja at jarl hafi lagizt með Cecilíu konungsdóttur,
ok hann þarf eigi þangat at fara nema med herskildi. Þar til
talar hun um fyrir þeim, at þeír gína yfir þessari
flugu." [A.M. perg/ 593 A. 4o: "Já, segja þau,
þá skaltu þat seigja, at hann hafi lagzt með Secelíu
konungsdóttur, ok at hann þurfi ekki þangat at leita, nema
með herskildi. Nú svá leingi sem þau rœddu þetta
mál, þá gínu þeir við þessi flugu."]
ÍF XIII. 10. 26. Þorkell kvað
honum vel fara, – “en skil þú þat, at ek vænti
þér sættinni,4 en ek heit eigi.” Grímr
svarar: “Þat er meira vert, er þú væntir,
en þótt flestir menn aðrir heiti til fulls.”
4?: éf gef þér von um sættina.
CSI II. 10. 202. Thorkel said that he was acting
nobly, “but understand that I am giving you hope of a settlement but not
promising it.” Grim answered, “When you give hope it is
worth more than when other men firmly promise.”
ÍF XIII. 10. 28. Grímkell kvað
eigi þat víst vita mega, hversu þat vildi verða, en kvað
Herði önga bót í því,1 þótt
almælit sannaðist, þat at móðurbræðrum
yrði menn líkastir, – “því at þú
ert eigi einhamr, ok þætti mér honum verra en eigi at hafa
þat af þér.”2 1kvað
– önga leiðr. skv. pappírshdrr.; kveðst Herði
engi E. 2Hér bregður Grímkell Torfa
um tröllskap, sbr. ummæli Eyrb. S. (61. kap.) um Þránd
stíganda.
CSI II. 10. 203. Grimkel said that it could not
be known for sure how this would turn out, but that it would not be to Hord´s
advantage if the proverb held true that men grew up to be most like
their maternal uncles, “because you do not restrict yourself
to human form and it seems to me he would be worse off to have that from you
than not.” Then there was a lot of shouting. Neither side was pleased
by the settlement but nominally it was maintained.
See also Njála´s PP on courage coming from the foster father.
TPMA 9. 34. OHEIM/oncle/uncle 3. Den Mutterbrüdern
gleicht man am meisten Nord. 1 Þott almælit sannadízt
þat at modur brædrum yrde menn likazter So dass sich das Sprichwort
bewahrheitete, dieses (nämlich), dass man den Mutterbrüdern am meisten
gleich würde HARÐAR SAGA 10 S. 135 (= JÓNSSON, ARKIV 283. JÓNSSON
119). 2 Móðurbrœðrum verða menn líkastir
Den Mutterbrüdern wird man am meisten gleich PÁLS SAGA 8 (→
GERING S. 11 [= JÓNSSON 119]).
ÍF XIII. 12. 33. Horðr mælti:
“Mikit tekst þú á hendr við ókunnan
mann, en þó vil ek þessum þínum málum
vel svara ok heita þó eigi í burt at fara, fyrr en ek veit
fararefni mín, því at enn eru lítil at svá
búnu.”
CSI II. 12. 205. Hord said, “You
are taking a lot on your hands with an unknown man, and yet I want
to answer this offer of yours favourably, but not promise to go abroad before
I know what my travelling goods and equipment are, because as to things stand
I have very little.”
Ed. note. A proverbial reference? As in ´helping
a fool´. SEE FJ 1920. See Hrafnkatla, ÍF XI. 3. 108.
ÍF XIII. 14. 39. Hörðr svarar:
“Ekki er víst, at okkar verði langt milli,
ok hugsa þú um, at eigi standi af þér til beggja okkarra
líflát eða þó fleiri manna annarra.”
CSI II. 14. 208. Hord answered, “It is not
certain that there will be a long time between our deaths. Give careful thought
to not being the cause of both of our deaths and of more people´s besides.”
ÍF XIII. 15. 40. Hörðr svarar
þá: “Eigi dugir þat at enda eigi heitstrenging
sína; skulu vér enn til profa.
CSI II. 15. 209. Hroar said he wanted to leave,
“and have no more to do with this fiend.” Others urged this too.
Hord then answered, “It is no good not fulfilling a man´s
vow. Let´s keep trying.”
ÍF XIII. 17. 47. Varðmenn kváðu
honum óvant um skemmtan, – “er þú skalt deyja
á morgin.” “Ekki hræðumst ek dauða
minn, ok mun ek kveða yðr kvæði, ef þér
vilið.”
CSI II. 17. 212. The guards told him not to expect
entertainment, “when you are going to die tomorrow.” “I´m
not afraid of my death, and will recite you a poem if you want.”
ÍF XIII. 21. 57. Vísa 13. Þorgrímu
réð heldr heima/hvarflauss vera arfi;/oss er stála stýrir/stríðr,
en verri síðar.
CSI II. 21. 217. Verse 13. My brother-in-law proved/useless
to me, as he did/to many other trees/of wave-fire, in a law case.
ÍF XIII. 26. 67. Þeir sá griðung
mikinn á melnum upp frá naustum. Þeir vildu glettast við
hann, en Hörðr vildi eigi þat. Tveir menn af liði Harðar
sneru í móts við griðunginn ok brugðu á sitt
ráð; boli brá við hornunum í hvártveggja
sinn; annarr þeira stefndi á síðuna en annarr í
höfuðit; spjótit hvárstveggja fló aptr ok fyrir
brjóst þeim, ok höfðu báðir hana. Hörðr
mælti: “Hafi þér ráð mín, því
at eigi er hér allt sem sýnist.”
CSI II. 26. 222. They saw a large bull on the gravel-bank
up from the boat shed. They wanted to taunt it but Hord was against it. Two
of Hord´s men turned towards the bull anyway, following their own inclinations.
The bull struck out with his horns twice. One of them aimed for its side and
the other for its head. Their spears flew back at them and into their chests.
They were both killed. Hord said, “Follow my advice because nothing
here is as it seems.”
ÍF XIII. 27. 69. Þorsteinn gullknappr
flutti hann út í Hólm, ok er þeir Hörðr
ok Geirr sá manninn, leizt þeim eigi einn veg báðum.
CSI II. 27. 223. Thorstein Gold-button took him
out to Holm, and when Hord and Geir saw the man they were not of the
same mind about him.
ÍF XIII. 30. 76. Hörðr mælti:
“Þat mun verða fram at koma, sem ætlat er,
ok búit, at eigi sé hægt við at gera; en firr er þat
mínu skapi at liggja í þessum illvirkum lengr.”
CSI II. 30. 226. Hord said, “Things
will have to happen as they have been planned, and designed in such
a way that it is impossible to correct them. But it is far from my nature to
immerse myself in these crimes any longer.”
TPMA 4. 401. GESCHEHEN/se passer/happen 4. Es geschieht,
was zu geschehen hat 4.1. Was geschehen muss und vom Schicksal bestimmt ist,
geschieht auch Nord. 27 Ok ætluðu, at þá mundi fram
koma þat, er fyrir var ætlat Und sie erwarteten, dass das dann
geschehen würde, was vorher (so) bestimmt war HEIÐARVÍGA SAGA
27 S. 294. 28 Þat mun uerda fram at koma sem ætlat er Es
wird wohl so geschehen müssen, wie es bestimmt ist HARÐAR SAGA 30 S.
165. 29 Ferr þá sem auðit verðr Es wird da geschehen,
wie es bestimmt ist REYKDŒLA SAGA 31 (→JÓNSSON, ARKIV 18
[= JÓNSSON 6]). 30 Því at mæla verðr einnhverr
skapanna málum, ok þat mun fram koma, sem auðit verðr
Denn jeder spricht Worte des Schicksals, und das, was bestimmt ist, muss geschehen
GÍSLA SAGA 9, 22. 31 Enda varð þat fram at koma, sem til
dró Und es musste da geschehen, was geschah GUNNLAUGS SAGA 11 S.
98. 32 Þat mun verða fram at koma sem ætlat er Übers.
wie 28 NJÁLS SAGA 13, 9 (= JÓNSSON, ARKIV 488. JÓNSSON
193).
ÍF XIII. 32. 80. Kolgrímr kvað
þá mestan kulda af kenna, er næstir eru,
en þó ekki langt at bíða, áðr en aðrir
ætti slíkt fyrir höndum, þótt firr sæti.
CSI II. 32. 228. Kolgrim said they felt
the cold most who were the closest, but that it would not be long to
wait before others had the same problem to deal with, although they lived further
away.
ÍF XIII. 35. 84. Þeir Geirr fóru
nú burt frá Hólmi, ok þótti Herði hvergi
betr, er Geirr vildi fara með Kjartani. En er þeir róa fram
fyrir nesit, sá Geirr mannfjöldann á landi; þóttist
hann þá vita, at þeir mundu sviknir vera. Hann mælti
þá: “Illa gefast ill ráð ok verða
opt til síð um sén,1 enda hefir Hörðr
mér opt nær getit; enn hygg ek, at svá muni vera, ok er
þat nú líkast, at hér verði endir á várum
illum framferðum, ok væri vel, ef Hörðr kæmist undan,
því at at honum er einum meir skaði en oss öllum.”
1Ritað sein í E; til síð
um sén: of seint séð; um er hér merkingarlaust smáorð
(eldra of).
CSI II. 35. 230. Geir and the others then left
Holm, Hord thinking no better of Geir´s wanting to go with Kjartan. And
when they rowed around the headland Geir saw the large crowd of people ashore.
He suspected that they had been deceived. Then he said, “Bad things
come from bad ideas, and are often seen too late. Hord has many times
come closer to the truth than I, and I think it may be so again, and that our
life of crime probably ends here. It would be good if Hord got away because
he alone would be a greater loss than all of us.”
FJ Proverb word 321. Page 178. ráð – . . .
ill (illa) eru (gefask) ill ráð (ills
ráðs leifar) Hkr III 241, Isls II 100, Vatnsd. 6, Nj 52, 199.
‘Slette er (visar sig i resultatet) slette planer’. Varianten ills
ráðs leifar siger ikke andet end ill ráð
(leifar egl. = følger).
Saxo (Kallstenius) 19. Feghet – mod, kraft.
8. Augurium timidi, prauique assueta uoluntas/Nunquam se digno
continuere loco, s. 13325. Ræd mand spaar altid ont, Vedel
s. 8819, lika Syv I s. 137. Illr á jafnan ílls von,
GJ. Jfr JR n:r 182.
TPMA 9. 187. RAT/conseil/advice 3. Schlechter Rat
3.2. Schlechter Rat ist schädlich Nord. 85.86 Ill eru ill ráð
Schlimm sind schlechte Ratschläge SNORRI, HEIMSKRINGLA 521, 36 (Uphaf
Magnús konungs berfætts). MORKINSKINNA 135, 19. 87 Sem mælt
er, at illa gefaz ill ráð Wie es im Sprichwort heisst, dass
böser Rat schlimm ausgeht VATNSDŒLA SAGA 3, 11. 88 Illa gefaz
ills ráðs leifar Schlimm gehen die Folgen bösen Rates aus
NJÁLS SAGA 12, 13. 89 Því at illa gefaz ill ráð
Denn schlimm geht böser Rat aus EBD. 45, 22.
ÍF XIII. 35. 84-5. Þeir Geirr fóru
nú burt frá Hólmi, ok þótti Herði hvergi
betr, er Geirr vildi fara með Kjartani. En er þeir róa fram
fyrir nesit, sá Geirr mannfjöldann á landi; þóttist
hann þá vita, at þeir mundu sviknir vera. Hann mælti
þá: “Illa gefast ill ráð ok verða
opt til síð um sén,1 enda hefir Hörðr
mér opt nær getit; enn hygg ek, at svá muni vera, ok er
þat nú líkast, at hér verði endir á várum
illum framferðum, ok væri vel, ef Hörðr kæmist undan,
því at at honum er einum meir skaði en oss öllum.”
1Ritað sein í E; til síð um sén: of
seint séð; um er hér merkingarlaust smáorð (eldra
of).
CSI II. 35. 230. Geir and the others then left
Holm, Hord thinking no better of Geir´s wanting to go with Kjartan. And
when they rowed around the headland Geir saw the large crowd of people ashore.
He suspected that they had been deceived. Then he said, “Bad things
come from bad ideas, and are often seen too late. Hord has
many times come closer to the truth than I, and I think it may be so again,
and that our life of crime probably ends here. It would be good if Hord got
away because he alone would be a greater loss than all of us.”
ÍF XIII. 35. "Eigi má feigum
forða."
Ed. note. See Deskis, p. 84, fn 87.
ÍF XIII. 36. 85. Helga jarlsdóttir
stóð á Hólminum út ok sá þessi
tíðindi; hon sagði Herði ok bað hann sjá. Ekki
sýndist þeim þetta einn veg. Hon sagði, at til
mikils mundi um draga.
CSI II. 36. 230. Helga the Earl´s Daughter
stood out on the island and saw these things happen. She told Hord and asked
him to look. They did not see it in the same way. She said
it would bring about important events.
ÍF XIII. 36. 86. Hörðr spratt
þá upp ok stóðst eigi eggjun hans ok kveðst ætla,
at hann mundi eigi þurfa sér hugar at frýja, áðr
en lyki þeira viðskiptum. Hörðr kvað Helgu skyldu fara
með sér. Hon kveðst eigi fara mundu ok eigi synir hennar heldr
ok lét nú at því koma, sem mælt er, at
eigi má feigum forða. Grét Helga þá
sáran.
CSI II. 36. 231. Hord jumped up then, unable to
bear his goading, and said he thought there would be no need to question his
bravery before they had finished their business. Hord said that Helga should
go with him. But she said she would not, nor her sons either, and that it had
now come to the point when, according to the proverb, nothing can rescue
the doomed. Helga wept bitterly. Hord boarded the ship very angry,
and they went then until they got to where Geir floated dead by a skerry.
Saxo (Kallstenius) 25. 44. Liv – död. Cum sors rebellum
precipitem fugat;/ Nec tela tendat, quem metus abstrahit, s. 293. – Kan,
såsom Brynjólfur Sveinsson, Steph. s. 53, påpekat, innehålla
en antydan om ordspr. Ei má feigum forda, nje ofeigum í hel koma
(JR n:r 75).
TPMA 11. 337-8. TOD//mort/death 1.
Tod als allbekannte und unausweichliche Realität 1.4. Der Tod erfolgt unumgänglich
zur festgesetzten Zeit 1.4.3. Wer sterben muss, ist nicht zu retten Nord.
291 Ekki kemr úfeigum í hel, ok ekki má feigum forða
Nichts führt den, der nicht zum Tode bestimmt ist, in den Tod, und nichts
kann den, der zum Tode bestimmt ist, retten SVERRIS SAGA 47 (→ FMS VIII,
117 [= GERING 99. S. 7. JÓNSSON 126]). 292 Ekki má feigum
forða Nichts kann den dem Tode Verfallenen retten HARALDS SAGA HARÐRÁÐA
118 (→ FMS VI, 417 [= JÓNSSON, ARKIV 104]). 293 Sem mælt
er. at eigi maa feigum forda Wie es heisst: . . . HARÐAR SAGA 36 S.
171. 294 Ecke ma feigum forða ALEXANDERS SAGA 105 (= JÓNSSON,
ARKIV 104. JÓNSSON 41).
TPMA 11. 337. TOD/mort/death 1.
Tod als allbekannte und unausweichliche Realität 1.4. Der Tod erfolgt unumgänglich
zur festgesetzten Zeit 1.4.2. Wer sterben muss, stirbt unausweichlich Nord.
273 Allt er feigs forað Alles wird dem, der dem Tode verfallen
ist, zur Gefahr FÁFNISMÁL 11, 6 (= JÓNSSON, ARKIV 104.
JÓNSSON 41). 274 Frammi eru feigs götur Die Pfade dessen,
der dem Tode verfallen ist, führen vorwärts (zum Ziel hin) SÓLARLJÓÐ
36, 6 (= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON 41). 275 Þá
mun hverr deyja er feigr er Jeder wird dann sterben, wenn er dem Tode verfallen
ist REYKDŒLA SAGA 31 (→JÓNSSON, ARKIV 67 [= JÓNSSON
28]). 276 Sjaldan hittisk feigs vök frørin Selten findet
man das Eisloch dessen, der sterben muss, gefroren MÁLSHÁTTAKVÆÐI
25, 2 (= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON 41). 277 Nu er enn sem
fyrr. þæir verða at falla er fæigir ero Jetzt ist
es wieder wie früher: Diejenigen müssen sterben, die zum Tode bestimmt
sind ÞIÐREKS SAGA 338 (= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON
41). 278 Allir fara, þá feigðin kallar Alle sterben
dann, wenn der ihnen bestimmte Tod sie ruft HERVARAR SAGA (→FAS I, 420
[= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON 41]). 279 Enn þat er
fornn ordz kuidr, at ‘deyr dugga, þott j dali skridi, þa er
öll er aurlög farin’ Und das ist ein altes Sprichwort:
“Der Feigling stirbt, wenn sein Leben ganz abgelaufen ist, selbst dann,
wenn er im Tal kriecht (scil. um sich zu verstecken)” FLÓVENTS
SAGA II 19 S. 204, 30 (= JÓNSSON, ARKIV 67. JÓNSSON 28). 280
Ok verðr hverr þá at fara, er hann er feigr Und jeder
muss dan sterben, wenn es ihm bestimmt ist GRETTIS SAGA 62, 13 (= JÓNSSON,
ARKIV 104. JÓNSSON 41). 281 Mortis habens horam cadit omnis homo
nece coram. – The døø allæ som feyæ ære
Jeder, der die Todesstunde (erreicht) hat, fällt angesichts des Todes
darnieder. – Alle sterben dann, wenn es ihnen bestimmt ist LÅLE
613.
ÍF XIII. 36. 88. Allir lofuðu hreysti
hans, bæði vinir hans ok óvinir, ok þykkir eigi honum
samtíða á alla hluti röskvari maðr verit hafa ok
vitrari en Hörðr, þó at hann væri eigi auðnumaðr;
ollu því ok hans fylgdarmenn, þó at hann stæði
í slíkum illvirkjum, ok þat annat, at eigi má
sköpunum renna.
CSI II. 36. 232. Everyone praised his valour, both
his friends and his enemies. They thought that among his contemporaries no one
had been in all respects more heroic or more intelligent than Hord, although
he had not been a lucky man. His followers were the cause of his life of crime
and also the fact that no one escapes his fate.
TPMA 5. 68. GLÜCK/bonheur/luck 1.
Allmacht und Allgegenwart des Schicksals (Glücks) 1.5. Das Schicksal lässt
sich nicht aufhalten, vernindern oder ändern Nord. 39 Eigi
maa skaupunum renna Niemand kann das Schicksal verhindern HARÐAR SAGA
36 S. 172 (= JÓNSSON, ARKIV 373. JÓNSSON 153). 40 Ekki er
forlögin hægt at beygja Es ist kein Schicksal leicht zu biegen
HRÓLFS SAGA KRAKA 51 (→ FAS I, 107).
ÍF XIII. 38. 92. Þá gekk Þorbjörg
eptir þeim Helgu ok leiddi þau fram. Indriði mælti þá
ok varð fár við: “Ærit langt hefi ek nú
fram talat, en þó mun þat nú ráð
at halda orð sín.” Endi hann ok vel öll sín orð;
gaf ok engi maðr honum at þessu sök. Þótti öllum
Þorbjörgu mikilmannliga verða.
CSI II. 38. 234. Then Thorbjorg went after Helga
and her sons and brought them out. Indridi spoke then, rather coldly: “I
have said more than I should, although now it is best to keep one´s
word.” He did everything well that he said he would. And no one brought
charges against him. Everyone considered Thorbjorg to have behaved magnanimously.
ÍF XIII. 38. 92. Þá gekk Þorbjörg
eptir þeim Helgu ok leiddi þau fram. Indriði mælti þá
ok varð fár við: “Ærit langt hefi ek nú fram
talat, en þó mun þat nú ráð at
halda orð sín.” Endi hann ok vel öll sín
orð; gaf ok engi maðr honum at þessu sök. Þótti
öllum Þorbjörgu mikilmannliga verða.
CSI II. 38. 234. Then Thorbjorg went after Helga
and her sons and brought them out. Indridi spoke then, rather coldly: “I
have said more than I should, although now it is best to keep one´s
word.” He did everything well that he said he would. And no one
brought charges against him. Everyone considered Thorbjorg to have behaved magnanimously.
Return to
Concordance