Editions used.
Kjalnesinga
saga. Jökuls þáttr Búasonar. Víglundar saga.
Króka-Refs saga. Þórðar saga hreðu. Finnboga saga.
Gunnars saga Keldugnúpsfífls. Jóhannes Halldórsson
gaf út. Íslenzk fornrit XIV. Reykjavík, 1959.
Others.
Translations used.
Others.
Editorial comment. The text contains about 11, 200 words.
ÍF XIV. 1. 119-20. Margir menn
kvíddu mjök við kvámu hans, þeir er áðr
höfðu spurt til Þorbjarnar.
CSI III. 1.
398. Many of those who knew his reputation beforehand
were apprehensive about his coming.
Ed. note. See Grettis saga, ÍF VII. 17.
49. Margir báðu hann vel fara en fáir aptr koma.
ÍF XIV. 2. 121. Hann lýsir yfir
því,1 at hann mundi eigi fleiri sóttir taka,
ok kvað sér þessa mundu einhlíta til bana.
1yfir því A, C; því yfir B.
CSI III. 2.
398. He declared that he would not have any more illnesses,
saying that this one would single-handedly be his death.
ÍF XIV. 2. 122. Þenna mann fann Þorgerðr
á várþingi ok spyrr, ef hann vili ráðast til
hennar fjár at gæta, lézt honum mundu kaup fá, svá
at honum hugnaði; hon lýsti ok því fyrir honum, at hann
mundi optar þurfa ok eigi minnr at geyma fjár Þorbjarnar
við misgöngum,1 sagði honum ljúft ok
leitt, hvat þar var til vanda garða á millum.
1Óheimil ganga fjár í landareign annars en eiganda
þess var nefnd misgöngur og varðaði við lög (Grág.
II, 94, 112).
CSI III. 2.
399. She made it clear to him that more often than not he would
have to watch out for Thorbjorn’s straying livestock and told
him the long and the short of the conflict between the two farms.
ÍF XIV. 3. 122. Eru þér
þó mislagðar hendr í kné, Þorbjörn,
er þú hefir hlaupit í höfuð þeim mönnum,
er saklausir hafa með öllu verit, en þú lætr þenna
vitling ganga fram í slíkum ósóma at banna fé
váru jörð þá, er þat vill hafa.”4
4Mislagðar voru hendur í kné þeim mönnum,
sem taldir voru láta það ógert, sem gera bæri,
en vinna önnur verk að þarflausu; orðin í kné
eru oft felld niður úr orðtakinu; – halupa í höfuð:
ráðast á – vitlingr: grannvitur maður.
CSI III. 3.
399. “You’ve done the wrong thing and left the
right undone, Thorbjorn, since you’ve attacked and killed wholly
inoffensive men but allow this nitwit to carry on to our shame by barring our
livestock from the pasture they want.”
ÍF XIV. 3. 122. Eru þér þó
mislagðar hendr í kné, Þorbjörn, er þú
hefir hlaupit í höfuð þeim mönnum, er saklausir hafa
með öllu verit, en þú lætr þenna
vitling ganga fram í slíkum ósóma at banna fé
váru jörð þá, er þat vill hafa.”4
4Mislagðar voru hendur í kné þeim mönnum,
sem taldir voru láta það ógert, sem gera bæri,
en vinna önnur verk að þarflausu; orðin í kné
eru oft felld niður úr orðtakinu; – halupa í höfuð:
ráðast á – vitlingr: grannvitur maður.
CSI III. 3.
399. “You’ve done the wrong thing and left the
right undone, Thorbjorn, since you’ve attacked and killed wholly
inoffensive men but allow this nitwit to carry on to our shame by barring
our livestock from the pasture they want.”
See Njala, the Atlantic episode.
ÍF XIV. 3. 124. Refr ríss þá
upp ok mælti: “Harðar munu at heyra þínar
fleiri átölur, móðir, er slíkar eru inar
fyrstu.”
CSI III. 3.
400. Ref got up and said, “The rest will make
hard hearing, mother, if your scolding begins like that.”
ÍF XIV. 3. 125. Þorbjörn tók
þá sverð í hönd sér ok rétti þá
knífinn ok brýnit at Ref ok mælti: “Deigan
skal deigum bjóða.”
CSI III. 3.
401. Then Thorbjorn took a sword in one hand and offered the knife
and whetstone to Ref saying, “One should offer an untempered blade
to a softy.”
ÍF XIV. 4. 127. Refr mælti þá:
“Fá þú mér svá efni til ok smíðartól,
at þat sé allt meir en nógt, því at
þat er margra manna háttr, at þeir kenna því
um, ef eigi verðr vel, at latliga sé til fengit.”
CSI III. 4.
402. Ref said, “Get enough and more of tools and material because
lots of people, when a project doesn’t turn out well, blame the outcome
on inadequate supplies.”
ÍF XIV. 8. 135. Refr segir: “Fyrr
skyldi maðr hafa hugat ráð nökkut fyrir sjálfum sér
en rata í stórræði eða eggja aðra til.”
CSI III. 8.
407. Ref answered, “A man should have his plans worked
out before he enters into great undertakings or incites others to them.”
See The Wanderer.
ÍF XIV. 9. 137. Þessi tíðindi
spyrjast nú víða, ok harma fáir Þorgils né
sonu hans; en mikit þykkir verkit orðit hafa eins manns ok
á einu aptankveldi,4 ok þykkir Refr óslæliga
rekit hafa illmælit. 4aptankveld: síðkvöld
(tíminn, þegar aftni er að ljúka).
CSI III. 9.
408. It was regarded as quite a job to be done by one man in
one evening, and Ref was thought to have avenged the slander sharply.
ÍF XIV. 10. 141. Refr spyrr at tíðindum.
Bárðr lézt honum engi segja mundu. Refr sagði þá
ok eigi fregna skyldu meir en fallit þætti.
CSI III. 10.
410. Ref asked the news. Bard said that no one would tell him. Then
Ref said that one should not ask more than would be thought fitting.
ÍF XIV. 10. 141. Bárðr mælti:
“Vel máttu því hælast um fjölkynngi þína,
at vér munum hér frá hverfa at sinni. En ek heit þér
því, ef þú þorir at bíða hér
annars várs, at vit Gunnarr skulum yfir þínum höfuðsvörðum
standa.”
CSI III. 10.
410. Bard spoke: “You can certainly boast about your witchcraft
because we will go back for now. But I promise that if you dare to stay here
for another spring, Gunnar and I will have your head at our feet.”
ÍF XIV. 12. 144. “Slíkt
eru þó menn,” sagði konungr.
CSI III. 12.
411. “Whatever else, such are real men,”
the king said.
Ed. note. Grettla, the priest at Sandhaugar.
ÍF XIV. 13. 144. Konungr mælti: “Hugsat
hefi ek nauðsyn þína, at þú farir eigi til Grænlands,
því at óskylt er þér at gremjast þeim
manni, sem þú átt ekki illt at launa. Varir mik,
at þér reifi illu, ef þú ferr.”2
2þér reifi illu: þér verði til
ills.
CSI III. 13.
412. The king spoke: “I have considered the necessity
that you not go to Greenland because you are under no obligation to
anger a man who has done you no evil which you should avenge. I have
a premonition that the outcome will be bad for you if you go.”
ÍF XIV. 14. 147-8. Vísa 3. Þá
kvað Refr vísu: Þykkist þremja stökkvir,/þat
er líkindi, at ríki/reyndr, í
röskum höndum/ráð várt hafa báðum./Fyrr
get ek hins en hjörva/hljómbeiðir mik veiði,/hugðr mun
hróðr, at brögðum/hringbætandi mæti. 3. vísa.
Þremja stökkvir (a), reyndr at ríki, þykkist hafa ráð
várt í báðum röskum höndum, þat er
líkindi. Ek get hins, at hringbætandi (b) mæti fyrr brögðum
en hjörva hljómbeiðir (c) veiði mik; hróðr mun
hugðr. a) þremja (sverðseggja) stökkvir: hermaður. –
b) hringbætandi: mannkenning. – c) hjörva (sverða) hljómr:
orrusta; beiðir hennar: hermaður. Hermaður, reyndur að völdum,
þykist hafa ráð vort í höndum sínum; það
fer að líkum. Ég vænti hins, að hann verði fyrr
beittur brögðum en honum takist að veiða mig; mér mun
ætlað að hrósa sigri.
CSI III. 14.
414. Then Ref spoke in a verse: 3. “He who makes blades
bound,/the warrior wont to rule, supposes/our fate’s in his two
strong fists; that’s to be expected.”
Return to
Concordance